Vaarwel Midden-Delfland
De Raad van State heeft op 6 juli jl. besloten dat de A4 door Midden-Delfland aangelegd mag worden. Dit betekent definitief het einde van Midden-Delfland als aaneengesloten open en groen gebied. St. Stop RW19/A4 en andere tegenstanders van de omstreden weg -verenigd in het samenwerkingsverband ‘Hoezo Midden-Delfland snelweg’- vinden het onbegrijpelijk dat een prestigeproject in plaats van een rationeel besluit doorgang kan vinden en daarmee de groene long van de Randstad op onacceptabele wijze zal gaan aantasten. ‘Droevig en teleurstellend’, vinden zij de uitspraak die een mijlpaal vormt in het inmiddels vijftig jaar lopende dossier.
Massale weerstand vanuit de maatschappij, rekenfouten en bestuurlijke impasses: sinds de jaren ’60 van de vorige eeuw zijn er vele redenen geweest waarom de snelweg van zeven kilometer tussen Delft en Schiedam niet aangelegd kon worden. Echter, in plaats af te zien van deze omstreden weg, werd ervoor gekozen om weerstand de kop in te drukken door bijvoorbeeld de invoering van de Crisis- en Herstelwet waarmee gemeenten die opkwamen voor de leefomgeving van hun inwoners monddood werden gemaakt en met hun rug tegen de muur stonden. Zo kon voormalig minister Eurlings in september 2010 op het randje van zijn ministerschap het Tracébesluit nog ondertekenen. ‘De schop in de grond’ was zijn motto immers, of er nou rationele redenen waren om de weg aan te leggen of niet.
De conclusie van de Raad van State is op een aantal punten opvallend te noemen. Zo is de minister van mening de weg een ‘groot openbaar belang’ dient, maar waarom dit zo is heeft zij nooit gemotiveerd. De Raad van State neemt hier genoegen mee. Tevens gaat de Raad van State in haar uitspraak niet in op de onderzoeken naar de effecten van de weg op de luchtkwaliteit. Deze onderzoeken tonen aan dat de normen voor luchtkwaliteit overschreden gaan worden en bewoners hiermee aan uitstoot worden blootgesteld die dusdanig hoog is dat deze schadelijk is voor de gezondheid.
De kosten die gemaakt gaan worden voor aanleg van de weg liegen er niet om: de begroting staat op 880 miljoen euro waarmee het om de duurste rijksweg per kilometer gaat. Zo een forse uitgave in tijden van bezuinigingen is opmerkelijk te noemen, zeker gezien het feit dat de weg naar eigen zeggen van Rijkswaterstaat de files niet zal gaan oplossen, waardoor de aanleg van nog meer nieuwe infrastructuur in de regio, zoals een Nieuwe Westelijke Oeververbinding, noodzakelijk zal zijn. De trendbreuk in het mobiliteitsbeleid die nodig is voor bijvoorbeeld het tegengaan van klimaatverandering en het behalen van de Europese normen voor luchtkwaliteit lijkt met de keuze voor de aanleg van de A4 Delft-Schiedam voorlopig nog niet in zicht.
